روزی که ناقوس مرگ ۱۲ثانیه نواخت

?دست روی دست، آجر روی آجر، خنده روی زخم ها و امید، بهترین هدیه برای «بم».

? سالروز مرگ بم است و بم از زیرآوارها و خاک ها، دوباره متولد شده است تا زندگی را از حنجره تازه ای نفس بکشد.آری، بم، پرتقال هایش را دوباره پرورده است و در تن سوخته و شکسته نخل ها، رویش دوباره دمیده است و پروانه ها با بال های رنگارنگشان، روی شکوفه های زیبای بادام نشسته اند

?یا‌د و خاطره ی همه ی آنهایی که در زلزله پنجم دی ماه بم جان خود را از دست داده اند گرامی باد?